Wat is een "klantenaanbrenger inzake bank- en beleggingsdiensten"?

Onder een klantenaanbrenger wordt verstaan : een persoon die , meestal in het kader van een andere beroepswerkzaamheid, potentiële klanten doorverwijst naar of aanbrengt bij een tussenpersoon in bank- en beleggingsdiensten of bij een vergunde onderneming, zonder daarbij als tussenpersoon op te treden in de zin van artikel  4, 2° van de wet van 22 maart 2006 betreffende de bemiddeling in bank- en beleggingsdiensten en de distributie van financiële instrumenten.

Overeenkomstig artikel 4, 2° van de wet van 22 maart 2006 is een  tussenpersoon in bank- en beleggingsdiensten een natuurlijke persoon, werkzaam als zelfstandige in de zin van de sociale wetgeving, of een rechtspersoon die, zelfs occasioneel, werkzaamheden van bemiddeling in bank- en beleggingsdiensten uitoefent in de zin van artikel 4, 1° van de wet van 22 maart 2006.

Volgens artikel 4, 1° van de wet van 22 maart 2006 is "bemiddeling in bank- en beleggingsdiensten" : het uitoefenen van werkzaamheden die bestaan in het met elkaar in contact brengen van spaarders en beleggers enerzijds en vergunde ondernemingen anderzijds, met inbegrip van promotie, met het oog op het tot stand brengen voor rekening van een gereglementeerde onderneming van een van de volgende bank- of beleggingsdiensten :

a) het in ontvangst nemen van deposito's en andere terugbetaalbare gelden, in de zin van artikel 4, 1), van de bankwet;

b) het ontvangen en doorgeven van orders met betrekking tot één of meer financiële instrumenten;

c) het plaatsen van financiële instrumenten zonder plaatsingsgarantie;

d) de verhandeling van effecen van (alternatieve) collectieve beleggingen of van instellingen van (alternatieve) collectieve beleggingen.

Een klantenaanbrenger moet niet ingeschreven zijn in het register van tussenpersonen in bank- en beleggingsdiensten op voorwaarde dat hij geen van de activiteiten uitoefent in de zin van artikel 4, 1° van de wet van 22 maart 2006.

De klantenaanbrenger moet zijn activiteit beperken tot het doorgeven van de identiteit van de potentiële klant aan de vergunde onderneming of tussenpersoon en/of tot het doorverwijzen van de potentiële klant naar de tussenpersoon of vergunde onderneming door hem de nodige identificatiegegevens te bezorgen.

De klantenaanbrenger mag aan de potentiële klant alleen niet- gepersonaliseerde documentatie overmaken die door de vergunde onderneming of tussenpersoon en onder diens verantwoordelijkheid wordt opgesteld.

De klantaanbrenger mag evenmin namens de vegunde onderneming met consumenten overeenkomsten sluiten.

De klantenaanbrenger mag dus niet beschikken over een vertegenwoordigingsbevoegdheid van de tussenpersoon in bank- en beleggingsdiensten of vergunde onderneming en mag met hem niet verbonden zijn door een lastgevings- of agentuurovereenkomst.

De klantenaanbrenger mag door de betrokken tussenpersoon of vergunde onderneming eenmalig worden vergoed voor het aanbrengen van de klant, maar die vergoeding mag niet in functie staan van het aantal diensten dat de klant bij die tussenpersoon of vergunde onderneming afneemt, noch afhankelijk zijn van de duurtijd van de relatie tussen de klant en de betrokken tussenpersoon of vergunde onderneming.

Indien de vergunde onderneming waarnaar de consument wordt doorverwezen, onder het toepassingsgebied van de MiFID-reglementering komt, moet zij bij de betaling van de vergoeding aan de klantenaanbrenger de bepalingen inzake voordelen (inducements) naleven.